شیعه واتهامات ناروا

سجده بر مهر

سامی:علی ، شما شیعیان با سجده کردن بر مهر که تنها مقداری گِل خشک شده است، شرک ورزیده، آن را به جای خدا می پرستید.

علی:اجازه بده سؤالی از تو بپرسم.

سامی:بپرس.

علی:آیا سجده بر «جسم» خدا واجب است؟

سامی:این گفته تو کفر(محض)است ، زیرا خداوند«جسم»نیست و با چشم دیده وبا دست لمس نمی شودوهرکس معتقد باشد که خداوند«جسم»است بی تردید کافر است وسجده باید برای خدا باشد وسجده برخدا، کفر است، زیرا هدف وغایت از سجده، در برابر«خدا»است.

علی:این بیان تو ثابت می کند که سجده ما بر روی مهر شرک نیست، زیرا برمهر به عنوان مهر بودن سجده نمی کنیم واگر- به فرض محال- معتقد باشیم که مهر-العیاذ بالله- خداست،می بایست،برای آن سجده کنیم، ونه برآن،چرا که پرستش کننده، بر خدای خویش سجده نکرده، بلکه برای او سجده می کند.

سامی:نخستین بار است که چنین تحلیل درستی دراین باره می شنوم، چه این که اگر شما،مهر را خدا می شمردید،برآن سجده نمی کردید و همین که سر بر آن نهاده ، سجده می کنید نشان می دهد که آن راخدا نمی دانید.

آن گاه به علی گفت:اجازه بده چیزی از تو بپرسم.

علی:بفرما.

سامی:بنابراین چه اصراری دارید که بر مهر سجده کنید وبر چیزهای دیگرسجده نمی کنید؟

علی:تمام فرقه های اسلامی بر این مطلب اجماع درند وهم نظر هستند که رسول خدا (ص) فرمود:

«جُعلت لی الأرض مسجداًوطهوراً؛زمین برای من مسجد [محل سجده] وپاک کننده قرار داده شد.»

بنا براین،سجده بر خاک خالص یقیناًجایز است وتمام فرقه های اسلامی بر آن اتفاق نظربراین که سجده بر خاک خالص جایز ومقبول است،بر خاک سجده می کنیم.

سامی:این اتفاق نظر مسلمان در موردسجده بر خاک چگونه حاصل شده است؟

علی:آن هنگام که پیامبر(ص) وارد مدینه شد ومسجدی را درآن بنا کرد،آیا در مسجد فرش گسترانده شده بود؟

سامی:نه،فرشی در مسجد گسترده نشده بود.

علی:پس پیامبر(ص)و دیگر مسلمانان بر چه چیزی سجده می کردند؟

سامی:برزمینی که خاک آن را پوشانده بود.

علی:بنا بر این، پیامبر(ص) تمام نمازهای خود را روی زمین می خواندند وبر خاک سجده می کردند و مسلمانان روزگار پس از ایشان نیز بر زمین سجده می کردند.از این رو سجده بر خاک،به طور قطعی درست وصحیح است وما به پیروی از پیامبر(ص)بر خاک سجده می کنیم و بی تردید نمازمان درست است.

سامی:چرا شما (شیعیان) بر غیرمُهری که با خود حمل می کنید،بر روی چاهای دیگر زمین سجده نمی کنید؟

علی: دو پاسخ برای این سؤال شما دارم:

1-مذهب شیعه سجده بر تمام اجزای زمین- خاک باشد یا سنگ - را جایز می داند؛

2-پاک بودن محل سجده شرط نماز است وسجده بر زمین یا خاک نجس،جایز نیست،لذا قطعه پاکی از گِل خشک شده،همراه داریم تا با اطمینان خاطر واین که بر خاکی پاک سجده می کنیم،نمازگزاریم. البته،سجده کردن بر خاک یا زمینی که از نجاست آن مطمئن نباشیم نیز جایز است.

سامی:اگر به منظور سجده بر خاک پاک وخالص ،چنین می کنید،چرا مقداری خاک با خود برنمی دارید؟

علی :از آن جا که هراه داشتن خاک موجب کثیف شدن لباس می شود،آن را با مقداری آب درهم می آمیزیم ومیگذاریم تا خشک شود.بدین وسیله از خاک آلوده شدن لباس های خود جلوگیری می کنیم.

از دیگر سو سجده بر گل خشک شده،نشانه خضوع بیشتری در برابر خداست،زیرا سجده ، بالاترین مرتبه خضوع است وتنها برای خدای بزرگ جایز است.بنابر این اگرهدف از سجده، فروتنی در برابر خدااست،چیزی که برآن سجده می شود ونماد خضوع است خاضعانه تر باشد،بی شک بهتروشایسته تر است.

از همین جهت مستحب است که محل سجده از گذاردن دستان وپاها پایین تر باشد،زیرا به این ترتیب ،سجده نشانه خضوع بیشتری دربرابر خدا خواهد بود.همچنین مستحب است در خال سجده،بینی برخاک مالیده شود که این نیز نشانه فروتنی وخضوع بیشتر در برابر خدای متعال است.لذا سجده بر مقداری گِل خشک شده از دیگر چیزهایی که سجده بر آن جایز است،بهتر می باشد،زیرا در این حالت گرامی ترین اعضای بدن ؛ یعنی پیشانی برخاک نهاده می شود که نشانه خضوع برای خداوخویشتن را ناچیز دیدن دربرابر عظمت وجلال اوست.

در صورتی که اگر فرد برای سجده کردن،پیشانی بر فرشی یا سجاده ای گران قیمت ویا اجزاءمعدنی مانند:طلا،نقره،عقیق،ویا بر تن پوشی پربها، گذارد، چه بسا که از خضوع و فروتنی نمازگذار بکاهد و یا این که در برابر عظمت و جلال خداوند احساس خردی و ناچیزی نکند. بنا برآنچه گفته شد، آیا سجده بر چیزی که بر فروتنی انسان در برابر خالقش می افزاید، شرک و کفر است؟ و سجده بر چیزی که خضوع در برابر حضرت باری تعالی را از بین می برد، وسیله ((تقرب)) به اوست؟ چنین پنداری ناحق و نادرست است.

سامی نوشته هایی بر مهر نماز شما حک شده است،این نوشته ها چیست؟

علی: تمام مهرها نوشته ندارند.مهرهایی وجود دارد که حتی یک حرف بر آنها حک نشده است، و البته بر پاره ای از مهرها نوشته هایی وجود دارد که نشان می دهد آن مهر از خاک کربلا تهیه شده است، از نظر شما این کار شرک است؟ یا این که این نوشته، سبب عدم جواز سجده بر آن می شود؟ نه هرگز چنین نیست.

سامی: مهری که از خاک کربلا تهیه شده است چه ویژگی دارد که اکثر شیعیان مقیدند تا بر آن سجده کنند؟

 علی: در این باره حدیثی آمده است که می فرماید:(( السجود علی تربة الحسین(ع) یخرق الحجب السبع/ سجده بر تربت حسین(ع) هفت حجاب(آسمان) را می شکافد)).

معنای این حدیث چنین است که سجده بر چنین مهری موجب قبولی نماز و بالا رفتن آن بسوی خداوند متعال می شود.و البته این امر و خصوصیت، بدلیل برتری خاک بر دیگر خاک هاست.

سامی: آیا سجده بر تربت حسین(ع) نمازهای باطل را نیز مقبول درگاه خدا می کند؟

علی: از نظر شیعه، نمازهایی که شرایط صحت و درستی را نداشته باشد، باطل است و پذیرفته شده نیست، اما نمازی که تمام شرایط صحت را داشته باشد مقبول خداست و گاهی نیز مقبول نبوده و پاداشی ندارد، ولی اگر نماز صحیح بر تربت امام حسین(ع) خوانده شود،پذیرفته شده و پاداش[مضاعف]دارد.بنابر این پذیرفته شدن نماز،یک مطلب است وصحیح بودن آن مطلب دیگری است.

سامی:آیا سرزمین کربلا از دیگر سرزمین ها وحتی مکه و مدینه با شرافت تر وبرتراست تا سجده بر آن خاک برتر وبا فضیلت تر باشد؟

علی:ازنظر تو چه مانعی دارد؟

سامی:آیا سرزمین مکه که از زمان نزول آدم(ع)«حرم»بوده وزمین مدینه که پیکرپاک رسول اکرم(ص)را در خود دارد از نظر منزلت ومقام از کربلا کمتر وپایین تر هستند؟وآیا حسین بن علی(ع)از جدش رسول خدا(ص) برتر است؟این مطلب،عجیب وغریب است!

علی:نه،چنین نیست.عظمت ومنزلت امام حسین(ع)،پرتویی از عظمت رسول خدا وشرافت وعظمتی نایل آمد که در راه دین جدش گام نهاد در این راه به شهادت رسید.آری منزلت امام حسین(ع)تنها بخشی از منزلت رسول خداست،اما از آن جا که او و خاندان ویارانش در راه زنده نگاه داشتن اسلام،محکم کردن مبانی واساس آن ونیز صیانت وحفاظت آن دست اندازی های شهوت پرستان،جان خودرا فدا کردند،حضرتش مورد عنایت الهی قرار گرفت وبه سه موهبت الهی نایل آمد:

1-استجابت دعا تحت قبه(حرم)او؛

2-امامان از نسل او بودند؛

3-شفا[ی تمام دردها]در تربت او قرارداده شده است.

آری،از آن رو خداوند تربت امام حسین(ع)را عظمت والا بخشید که در راه دین مقدس اسلام به بدترین وجه کشته شد،زن ودختران وفرزندانش به اسارت برده شدند و یارانش در میدان جنگ به شهادت رسیدند وبه یک سخن در راه دفاع از کیان اسلام وحفظ آن هر سختی را بر خود هموار کرد.حال با چنین فداکاری،در این برتری یافتن مانعی می بینی؟یا این که برتر شمردن خاک ومهر کربلا بر دیگر سرزمین ها از جمله مدینه،به این معناست که امام حسین(ع)ازپیامبر(ص)بالاتروبرتر است؟قضیه کاملا عکس این تصور است.گرامی داشتن تربت امام حسین(ع)به معنای گرامی داشت امام حسین(ع)است وگرامی داشت آن حضرت به معنای بزرگ شمردن خدا وپیامبر اوست.

سامی:این گفته تو کاملا درست است.پیش از این می پنداشتم که شما امام حسین(ع)را حتی از پیامبر(ص)برتر می دانید،اما اکنون پی به حقیقت بردم وازتو به خاطر این که مرا از این اطلاعات مفید بهره مند کردی متشکرم.از این پس وبرای همیشه خاک کربلای مقدس را برای سجده همراه خواهم داشت وسجده بر فرش ومواد معدنی را ترک خواهم کرد.

علی:برآن بودم تا تو را ازاتهامات بی پایه ودروغینی که دشمنان بر ما بسته اند آگاه کنم؛دشمنانی که خود را مسلمان خوانده،اما در حقیقت دشمن تمام مسلمانان هستند؛ باشد که از این پس هرچه را علیه شیعه واندیشه واعتقادات آنان می شنوی نپذیزی وهماره در پی یافتن حقیقت باشی.این تنها خواسته من ازتوست.